bandaż


bandaż
bandaż {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż III, D. -a; lm D -y {{/stl_8}}{{stl_7}}'taśma, zwykle z gazy lub płótna, służąca do umocowania opatrunku, owijania miejsc bolących, skaleczonych': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bandaż elastyczny. Owinąć bandażem skaleczoną stopę. <fr.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bandaż — m II, D. a; lm M. e, D. y 1. «pas płótna, gazy lub innego materiału służący do umocowania opatrunku, unieruchomienia kończyny lub powstrzymania krwawienia» Bandaż elastyczny. Założyć bandaż na zranioną nogę. Obwiązać rękę bandażem. 2. techn.… …   Słownik języka polskiego

  • æ̅bandaz — s. ēbanda ; …   Germanisches Wörterbuch

  • Dado Villa-Lobos — Birth name Eduardo Dutra Villa Lobos Also known as Dado Born June 29, 1965(1965 06 29) Brussels, Belgium Genres Post pu …   Wikipedia

  • Écriture du polonais — Le polonais s écrit de manière très phonétique : écriture et prononciation des mots se devinent généralement l une de l autre. Sommaire 1 Lettres 1.1 Alphabet 1.2 Digraphes 2 Lettres homophones …   Wikipédia en Français

  • БАНДАЖ СВАЙНЫЙ — металлическое кольцо или пояс, охватывающее стык составной деревянной сваи (Болгарский язык; Български) пилотен бандаж (Чешский язык; Čeština) objímka nastavované piloty (Немецкий язык; Deutsch) Pfahlummantehing (Венгерский язык; Magyar)… …   Строительный словарь

  • Esqarial — Sänger Marek Pająk …   Deutsch Wikipedia

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • elastyczny — elastycznyni, elastycznyniejszy 1. «mający właściwości szybkiego powracania po odkształceniu do pierwotnej postaci; sprężysty, giętki» Elastyczny kostium kąpielowy. Elastyczny materac. Elastyczne resory. ∆ Bandaż elastyczny «rodzaj gumowego… …   Słownik języka polskiego

  • leukoplast — m IV, D. u, Ms. leukoplastaście; lm M. y 1. bot. leukoplasty «bezbarwne ciałka występujące w cytoplazmie komórek roślinnych, wytwarzające skrobię, tłuszcze i białko, pełniące podstawowe funkcje w metabolizmie komórek» 2. farm. «przylepiec używany …   Słownik języka polskiego

  • nasączyć — dk VIb, nasączyćczę, nasączyćczysz, nasączyćsącz, nasączyćczył, nasączyćczony nasączać ndk I, nasączyćam, nasączyćasz, nasączyćają, nasączyćaj, nasączyćał, nasączyćany «powoli, stopniowo nawilżyć coś; nalać, wlać wolno, po kropelce» Nasączyć… …   Słownik języka polskiego